Είσοδος χωρίς αναμονή διαθέσιμη Η ιστορία της Villa del Balbianello
Από ένα φραγκισκανικό μοναστήρι του 13ου αιώνα στο σπίτι ενός εξερευνητή στη λίμνη Κόμο, και τι από αυτή την ιστορία βλέπετε στην ξενάγηση.
Η Villa del Balbianello ξεκίνησε ως φραγκισκανικό μοναστήρι τον 13ο αιώνα και έγινε βίλα το 1787, όταν ο Καρδινάλιος Angelo Maria Durini έκανε το ακρωτήριο στο Lenno θερινή του κατοικία. Από το 1988 ανήκει στο FAI, το οποίο την κληρονόμησε από τον τελευταίο ιδιώτη ιδιοκτήτη της, τον εξερευνητή Κόμη Guido Monzino. Στο ενδιάμεσο, το σπίτι πέρασε στον ανιψιό του Durini, στα δωμάτια του οποίου φιλοξενήθηκαν πατριώτες, έπειτα στον Giuseppe Arconati Visconti, στη Marie Peyrat και στον Αμερικανό στρατηγό Butler Ames. Κάθε ιδιοκτήτης άφησε κάτι πίσω του. Οι μοναχοί άφησαν δύο πύργους. Ο Durini άφησε τη λότζια. Ο Monzino άφησε σχεδόν ό,τι βλέπετε στους εσωτερικούς χώρους, από γαλλικά έπιπλα έως το έλκηθρο με το οποίο κατευθύνθηκε προς τον Βόρειο Πόλο. Αυτός ο οδηγός παρουσιάζει τους ιδιοκτήτες με σειρά και έπειτα σας δείχνει πού βρίσκονται οι ιστορίες τους κατά την επίσκεψή σας.
Ένα Φραγκισκανικό μοναστήρι στο ακρωτήρι
Η βίλα βρίσκεται στο Dosso di Lavedo, ένα δασωμένο ακρωτήρι στη δυτική όχθη της λίμνης Κόμο, στο Lenno, στον δήμο Tremezzina. Απέχει περίπου 1,5 χλμ. ανατολικά της Isola Comacina. Πολύ πριν χτιστεί εδώ οποιαδήποτε εξοχική κατοικία, το ακρωτήρι ανήκε στους Φραγκισκανούς. Ένα μοναστήρι βρισκόταν στο ακρωτήρι από τον 13ο αιώνα.
Ελάχιστα σώζονται από αυτό. Οι δύο πύργοι που βλέπετε στο ακρωτήρι είναι ό,τι απομένει από την εκκλησία του μοναστηριού. Είναι αρκετούς αιώνες παλαιότεροι από τη βίλα. Όταν περπατάτε στον κήπο, κοιτάξτε ψηλά προς αυτούς: είναι ο μόνος ορατός σύνδεσμος με τους μοναχούς και το πιο εύκολο κομμάτι της ιστορίας να χάσετε αν κατευθυνθείτε κατευθείαν προς το σπίτι.
Οι δημοσιευμένες πηγές λένε λίγα για την καθημερινή ζωή στο μοναστήρι ή για το πώς έφτασε στο τέλος του. Αν το θέμα σας ενδιαφέρει, ρωτήστε τον ξεναγό σας. Είναι μια καλή ερώτηση να έχετε έτοιμη όσο περιμένετε να ξεκινήσει η περιήγησή σας.
Σήμερα φτάνετε στο ακρωτήρι με τα πόδια από το Lenno, περίπου 1 χλμ. και περίπου 25 λεπτά ανηφορικά, εν μέρει σε χαλίκι, ή με ταξί-σκάφος από το Lido di Lenno. Φτάνοντας από το νερό βλέπετε ολόκληρο το ακρωτήρι πριν πατήσετε το πόδι σας πάνω του. Αυτό βοηθά αργότερα, όταν έρθει η ώρα να τοποθετήσετε τους πύργους, τη λότζια και τη βίλα σε σχέση μεταξύ τους.
Ο καρδινάλιος Durini χτίζει μια θερινή βίλα
Η σύγχρονη ιστορία ξεκινά με τον καρδινάλιο Angelo Maria Durini, ο οποίος αγόρασε το ακίνητο το 1785. Δύο χρόνια αργότερα, το 1787, το μετέτρεψε σε θερινή βίλα. Το FAI χρονολογεί το έργο του απλώς στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα, και ambas οι χρονολογίες εμπίπτουν άνετα σε αυτή την περιγραφή.
Η διαρκής προσθήκη του Durini ήταν η λότζια. Τη διαμόρφωσε ώστε να αγκαλιάζει τη θέα και στους δύο βραχίονες της λίμνης. Είναι μια τοξωτή στοά, τώρα καλυμμένη με αναρριχώμενη συκιά (Ficus repens), με ένα ανεμόρροδο ένθετο στο δάπεδό της. Φέρει ακόμη το όνομά του: η Loggia Durini.
Επισκέπτεστε τη λότζια με τον δικό σας ρυθμό, στο πλαίσιο της αυτοκαθοδηγούμενης επίσκεψης στον κήπο που περιλαμβάνεται στο εισιτήριο της περιήγησης. Προσεγγίζεται μέσω σκάλας. Κοιτάξτε κάτω στο δάπεδο πριν κοιτάξετε έξω προς το νερό. Το ανεμόρροδο είναι εύκολο να το διαβείτε χωρίς να το προσέξετε.
Οι αποφάσεις του Durini έθεσαν το πλαίσιο για όλους όσοι ήρθαν μετά από αυτόν. Η λότζια επέζησε από κάθε αλλαγή ιδιοκτήτη. Ο Arconati Visconti τη βελτίωσε και ο Monzino αργότερα της έδωσε την Αίθουσα Μουσικής και τη Βιβλιοθήκη του. Πάνω από δύο αιώνες μετά, εξακολουθεί να είναι το τμήμα του ακινήτου που φέρει το όνομα του καρδινάλιου.
Ο Porro Lambertenghi, οι πατριώτες και ο Silvio Pellico
Μετά το 1796 η βίλα πέρασε στον ανιψιό του Ντουρίνι, Λουίτζι Πόρρο Λαμπερτενγκί. Επί των ημερών του έγινε κάτι περισσότερο από ένα θερινό σπίτι. Πατριώτες συναντιόνταν εδώ, και το ήσυχο σημείο στο Λέννο βρέθηκε να αποτελεί μέρος της πολιτικής ιστορίας της εποχής του.
Ο Σίλβιο Πελίκο ήταν επίσης μέλος του νοικοκυριού. Δίδασκε τους γιους του Πόρρο Λαμπερτενγκί. Το 1820 ο Πελίκο συνελήφθη από την Αυστρία. Είναι το πιο γνωστό επεισόδιο στη δεκαεννιά αιώνα ιστορία της βίλας, και δείχνει πόσο μακριά έφταναν οι συζητήσεις που γίνονταν σε αυτό το ακρωτήρι, πέρα από τη λίμνη.
Υπάρχει μια μικρή υπενθύμιση στο ίδιο το Λέννο. Η Via Silvio Pellico είναι ένας από τους δρόμους όπου οι επισκέπτες παρκάρουν πριν ανέβουν με τα πόδια στη βίλα. Πολλοί περνούν δίπλα από το όνομα στον δρόμο τους προς τα εκεί χωρίς να γνωρίζουν τη σύνδεση.
Αυτό το κεφάλαιο αφορά ανθρώπους παρά αντικείμενα. Οι πηγές δεν αναφέρουν ποια, αν υπάρχουν, από τα έπιπλα χρονολογούνται από τα χρόνια των Πόρρο Λαμπερτενγκί, οπότε θεωρήστε το ως υπόβαθρο για τις αίθουσες που θα δείτε. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, είναι μια εύλογη ερώτηση για τον ξεναγό σας.
Arconati Visconti, Marie Peyrat και Butler Ames
Η βίλα πουλήθηκε αργότερα στον Τζουζέπε Αρκονατί Βισκόντι. Η συμβολή του αφορούσε το περιβάλλον παρά τις αίθουσες. Βελτίωσε τον κήπο και τη λότζια που είχε χτίσει ο Ντουρίνι, έτσι ο κήπος που περπατάτε σήμερα οφείλει κάτι και σε εκείνον, όπως και στον καρδινάλιο.
Το FAI αναφέρει δύο ακόμη ιδιοκτήτες πριν από τη σύγχρονη εποχή: τη Marie Peyrat και τον Αμερικανό στρατηγό Butler Ames. Ο Ames αγόρασε τη βίλα το 1919. Οι πηγές λένε λίγα για το πώς έζησε ο καθένας από αυτούς εδώ, οπότε δεν θα στολίσουμε το κομμάτι της ιστορίας τους.
Συνδυασμένα, η ακολουθία έχει ως εξής. Ένα μοναστήρι από τον 13ο αιώνα. Ο Ντουρίνι από το 1785. Ο Πόρρο Λαμπερτενγκί μετά το 1796. Έπειτα ο Αρκονατί Βισκόντι, η Marie Peyrat και ο Butler Ames από το 1919. Ο Γκουίντο Μοντζίνο από το 1974, και το FAI από το 1988. Κρατήστε αυτή τη σειρά στο μυαλό σας και οι αίθουσες της ξενάγησης θα βγάζουν περισσότερο νόημα.
Η αγορά του Butler Ames το 1919 έφερε τη βίλα στον εικοστό αιώνα. Ήταν η τελευταία αλλαγή ιδιοκτησίας πριν από τον Μοντζίνο, ο οποίος αγόρασε το σπίτι 55 χρόνια αργότερα και έδωσε στα εσωτερικά τον χαρακτήρα που βλέπετε τώρα.
Ο κόμης Γκουίντο Μοντζίνο, ο εξερευνητής
Ο τελευταίος ιδιώτης ιδιοκτήτης διαμόρφωσε το σπίτι περισσότερο από οποιονδήποτε από τον καιρό του Ντουρίνι. Ο κόμης Γκουίντο Μοντζίνο, γεννημένος το 1928, αγόρασε τη βίλα το 1974. Μέχρι τότε είχε ήδη ηγηθεί σημαντικών αποστολών, και το σπίτι έγινε το μέρος όπου κρατούσε το αρχείο εκείνης της ζωής.
Δύο αποστολές πλαισιώνουν τη φήμη του. Το 1971 έκανε μια αποστολή με έλκηθρο από το Cape Columbia στον Βόρειο Πόλο. Το 1973 ηγήθηκε της πρώτης ιταλικής αποστολής για την ανάβαση στο Everest. Και οι δύο είναι παρούσες στη βίλα, πιο άμεσα στη συλλογή που τακτοποίησε στη σοφίτα.
Ο Monzino ήταν επίσης συλλέκτης πολύ πέρα από το πολικό υλικό. Τα βιβλία και οι χάρτες του αποτελούσαν ξεχωριστές συλλογές, και γέμισε τα δωμάτια με έπιπλα και έργα τέχνης. Εξοπλισμός αποστολών στο ίδιο σπίτι με γαλλικά έπιπλα του 18ου αιώνα: αυτός ο συνδυασμός είναι που ξεχωρίζει αυτά τα εσωτερικά από τις άλλες βίλες της λίμνης.
Το νήμα που διατρέχει το σπίτι είναι ο πάγος και το υψόμετρο. Η Βιβλιοθήκη στη λότζια φιλοξενεί τα βιβλία του για την ορειβασία και τη γεωγραφία· η σοφίτα φιλοξενεί το αρκτικό υλικό. Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε τίποτα για τις αποστολές για να το ακολουθήσετε. Τα αντικείμενα που φύλαξε κάνουν την κλίμακα αυτού που έκανε αρκετά σαφή.
Τι συγκέντρωσε ο Monzino
Στο εσωτερικό, η βίλα φιλοξενεί γαλλικά έπιπλα του 18ου αιώνα, μη ευρωπαϊκή τέχνη, ασήμι, κεραμικά, ζωγραφισμένο γυαλί και ταπισερί Beauvais. Ο συνδυασμός είναι προσωπικός και όχι ιστορικά ορθός. Αντανακλά τα ταξίδια και τα γούστα ενός ιδιοκτήτη, όχι έναν μόνο αιώνα.
Η σοφίτα φιλοξενεί το Μουσείο Αποστολών. Η συλλογή του από ελεφαντοστά Inuit είναι η μεγαλύτερη εκτός Γροιλανδίας. Δίπλα της βρίσκεται το έλκηθρο που χρησιμοποιήθηκε στην αποστολή στον Βόρειο Πόλο το 1971, ένα λιτό εργαλείο σε ένα σπίτι γεμάτο εκλεκτά αντικείμενα.
Ο Monzino έδωσε επίσης στη λότζια μια νέα χρήση. Ο Durini την έχτισε για τη θέα· ο Monzino τοποθέτησε εκεί την Αίθουσα Μουσικής και τη Βιβλιοθήκη του. Η Βιβλιοθήκη φιλοξενεί τα βιβλία του για την ορειβασία και τη γεωγραφία, μέρος της ευρύτερης συλλογής χαρτών και βιβλίων που συγκέντρωσε στη ζωή του.
Αν ένα δωμάτιο έχει για εσάς τη μεγαλύτερη σημασία, αναφέρετέ το στον ξεναγό σας από την αρχή. Οι ξεναγήσεις είναι μικρές, και μια συγκεκριμένη ερώτηση απαντιέται εύκολα.
Η κληροδοσία στο FAI
Ο Monzino πέθανε το 1988. Άφησε τη βίλα, το μεγαλύτερο μέρος του ακρωτηρίου και ένα κεφάλαιο στο FAI, το οποίο διαχειρίζεται το ακίνητο έκτοτε. Το κεφάλαιο είναι η λεπτομέρεια που οι περισσότεροι παραβλέπουν. Άφησε τα μέσα για τη φροντίδα του τόπου, όχι μόνο τον τόπο本身.
Γι' αυτό οι συλλογές βρίσκονται ακόμη στο σπίτι και δεν διασκορπίστηκαν. Τα έπιπλα, οι ταπισερί, τα ελεφαντοστά και το έλκηθρο παραμένουν στο σπίτι, και ο κήπος συντηρείται μαζί τους.
Αυτό εξηγεί επίσης πώς λειτουργεί σήμερα η επίσκεψη. Οι εσωτερικοί χώροι παρουσιάζονται μόνο σε ξεναγήσεις έως 16 ατόμων, και η κράτηση είναι υποχρεωτική. Μεγαλύτερες ομάδες χωρίζονται σε ξεχωριστές ομάδες, με τουλάχιστον 15 λεπτά μεταξύ τους.
Το FAI φροντίζει τη βίλα εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Οι δικές του σελίδες για το ακίνητο είναι η καλύτερη πρωτογενής πηγή για τα δωμάτια και τον κήπο, και τις παραθέτουμε μαζί με τις άλλες πηγές μας στο τέλος αυτού του οδηγού.
Ο κήπος: γλυπτά φυτά, αναβαθμίδες και η βελανιδιά-ομπρέλα
Ο κήπος είναι έργο πολλών ιδιοκτητών, και αυτό φαίνεται. Περιμένετε εντυπωσιακά γλυπτά φυτά, μονοπάτια με αγάλματα και πανοραμικές αναβαθμίδες πάνω από το νερό. Το πιο γνωστό δέντρο είναι μια μεγάλη αριά κλαδεμένη σε σχήμα ομπρέλας. Βρείτε την νωρίς· αποτελεί χρήσιμο σημείο αναφοράς όταν προσανατολίζεστε στα μονοπάτια.
Η ώρα που έχετε κλείσει είναι η ώρα εισόδου σας στον κήπο, όχι η έναρξη της ξενάγησης. Το ταμείο σάς δίνει την ώρα της ξενάγησης όταν επικυρωθεί το εισιτήριό σας, και η αναμονή μπορεί να φτάσει τα 60 λεπτά. Αξιοποιήστε την καλά. Περπατήστε προς τους πύργους, ανεβείτε στη Loggia Durini και αναζητήστε το ανεμόμετρο πριν μπείτε στο εσωτερικό.
Η βίλα έχει κάνει και καριέρα στη μεγάλη οθόνη. Υπήρξε τοποθεσία για το A Month by the Lake (1995), για τις σκηνές της λιμναίας εξοχικής κατοικίας στο Star Wars: Episode II – Attack of the Clones (2002) και για το Casino Royale (2006). Η ίδια η FAI αναφέρεται στις κινηματογραφικές περιοχές του κήπου.
Ο Durini και ο Arconati Visconti συναντιούνται στη loggia. Τα τόξα της καλύπτονται από αναρριχώμενη φραγκοσυκιά, και προστέθηκε για να απολαμβάνει κανείς τη θέα και των δύο βραχιόνων της λίμνης. Κάντε μια στάση εκεί πριν από την ξενάγησή σας. Είναι το σημείο όπου η βίλα του καρδινάλιου και ο μεταγενέστερος κήπος ενώνονται.
Ανακαλύπτοντας την ιστορία στην ξενάγηση
Το εισιτήριο που κλείνουμε καλύπτει ξενάγηση στους εσωτερικούς χώρους της βίλας, διάρκειας περίπου 50 λεπτών, στα ιταλικά ή στα αγγλικά. Περιλαμβάνει επίσης αυτοκαθοδηγούμενη επίσκεψη στον κήπο, στις αναβαθμίδες και στη Loggia Durini. Στους εσωτερικούς χώρους ζει η ιστορία του Monzino, γι' αυτό η ξενάγηση είναι το μέρος της επίσκεψης που κουβαλά την ιστορία.
Η βίλα απλώνεται σε έξι επίπεδα, και το ασανσέρ εξυπηρετεί τα τρία από αυτά. Η Loggia Durini προσεγγίζεται με σκάλες. Αν κάποιος στην παρέα σας έχει μειωμένη κινητικότητα, επικοινωνήστε εκ των προτέρων με το προσωπικό της βίλας. Οι κανόνες φωτογράφησης στο εσωτερικό του σπιτιού δεν δημοσιεύονται, γι' αυτό ρωτήστε τον ξεναγό σας πριν βγάλετε φωτογραφίες.
Κλείνουμε εισιτήρια ενηλίκων (19 ετών και άνω), εισιτήρια για ηλικίες 6–18, φοιτητικά εισιτήρια για ηλικίες 19–25 και οικογενειακό εισιτήριο για δύο ενήλικες και δύο ή περισσότερα παιδιά τους ηλικίας 6–18. Τα παιδιά ηλικίας 0–5 εισέρχονται δωρεάν και προστίθενται στην κράτησή σας χωρίς χρέωση. Σας στέλνουμε το ηλεκτρονικό σας εισιτήριο με email μόλις γίνει η κράτηση. Οι ξεναγήσεις γεμίζουν μέρες νωρίτερα, ακόμη και στα τέλη Οκτωβρίου, γι' αυτό κανονίστε την ημερομηνία σας έγκαιρα.
Ο χρονισμός είναι αυστηρός. Η είσοδος γίνεται μόνο την ημερομηνία και την ώρα που έχετε κλείσει. Αν φτάσετε περισσότερο από 30 λεπτά νωρίτερα, θα σας ζητηθεί να περιμένετε· αν αργήσετε, η επίσκεψη δεν είναι εγγυημένη. Οι ημερομηνίες δεν αλλάζουν και τα εισιτήρια δεν επιστρέφονται. Υπολογίστε περίπου 25 λεπτά για την ανηφορική διαδρομή από το Lenno.
Συχνές ερωτήσεις
Πότε χτίστηκε η Villa del Balbianello;
Η βίλα χρονολογείται από το 1787, όταν ο καρδινάλιος Angelo Maria Durini, που αγόρασε το ακίνητο το 1785, τη μετέτρεψε σε θερινή του κατοικία. Ο χώρος είναι παλαιότερος: ένα μοναστήρι Φραγκισκανών βρισκόταν στο ακρωτήρι από τον 13ο αιώνα, και οι δύο πύργοι της εκκλησίας του σώζονται.
Ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της Villa del Balbianello;
Κατά σειρά: ο καρδινάλιος Durini, ο ανιψιός του Luigi Porro Lambertenghi, ο Giuseppe Arconati Visconti, η Marie Peyrat, ο Αμερικανός στρατηγός Butler Ames από το 1919 και ο κόμης Guido Monzino από το 1974. Ο Monzino την άφησε στο FAI με τον θάνατό του το 1988.
Ποιος ήταν ο Guido Monzino;
Ο κόμης Guido Monzino (1928–1988) ήταν εξερευνητής και συλλέκτης. Πραγματοποίησε αποστολή με έλκηθρο από το Cape Columbia στον Βόρειο Πόλο το 1971 και ηγήθηκε της πρώτης ιταλικής αποστολής για την ανάβαση στο Everest το 1973. Αγόρασε τη βίλα το 1974.
Τι είναι το Museum of Expeditions;
Είναι η συλλογή του Monzino στη σοφίτα της βίλας. Φιλοξενεί τη μεγαλύτερη συλλογή ελεφαντοστείων Inuit εκτός Γροιλανδίας και το έλκηθρο που χρησιμοποιήθηκε στην αποστολή του στον Βόρειο Πόλο το 1971. Οι εσωτερικοί χώροι της βίλας παρουσιάζονται στην ξενάγηση.
Ποιος είναι σήμερα ιδιοκτήτης της Villa del Balbianello;
Το FAI είναι ιδιοκτήτης και διαχειριστής της βίλας από το 1988. Ο Guido Monzino του άφησε τη βίλα, το μεγαλύτερο μέρος του ακρωτηρίου και ένα κεφάλαιο για τη φροντίδα τους.
Ποιες ταινίες γυρίστηκαν στη Villa del Balbianello;
Η βίλα χρησιμοποιήθηκε ως τοποθεσία για το A Month by the Lake (1995), τις σκηνές του καταφυγίου στη λίμνη του Star Wars: Episode II – Attack of the Clones (2002) και του Casino Royale (2006).
Η ξενάγηση είναι διαθέσιμη στα αγγλικά;
Ναι. Η ξενάγηση στους εσωτερικούς χώρους πραγματοποιείται στα ιταλικά ή στα αγγλικά και διαρκεί περίπου 50 λεπτά, με έως 16 άτομα ανά ομάδα. Ο κήπος, οι βεράντες και η Loggia Durini επισκέπτονται με τον δικό σας ρυθμό.